Vanmorgen vroeg uit de veren om op tijd op de luchthaven van Charleroi aan te komen. Voor mij persoonlijk betekende dat toch zeker om 3u opstaan om tegen 6u om de luchthaven samen met mijn klas te bestormen! Onze afspraak was aan de Jetair winkel.

Toen ik daar toekwam zag ik de krullenbol van Mr De Pourcq al samen met de blonde coupe van mijn vriendin Sophie die daar al stonden te wachten. Wij waren dus de 1ste! Vervolgens kwamen beetje bij beetje de rest van mijn klas toe. Sommige niet helemaal zeker van hun gewicht van hun bagage, daarvoor was ik de reddende engel met mn apparaatje, waar ik heel gemakkelijk het gewicht van de bagage kon wegen.

Zoals ik jullie gisteren al vertelde had ik dus problemen met mijn bagage, gelukkig tot mijn grote vreugde (opluchting) was ik toch blijkbaar niet de enige. Oef! Na de algemene infospeech en het ontvangen van onze boardingpasses, mochten we richting incheckbalie vertrekken. Natuurlijk voor de mensen die overwicht hadden, moesten zich eerst aanmelden aan een andere balie om per kilo 20€ extra te mogen betalen. Dit is het bagagebeleid van Ryanair. Na dit gedaan te hebben, mochten we richting incheckbalie vertrekken. Bagage inchecken, vervolgens nog de laatste afscheidswoordjes, knuffels en zoenen en afspraken maken en geven aan onze ouders, vriendjes, broers of zussen..

Daarna trokken we met zn allen massaal naar de balie voor de handbagagecontrole. Dit verliep natuurlijk ook niet zonder de nodige chaos en problemen. Stephanie zou Stephanie weer niet zijn als er geen problemen zouden zijn bij de controle. Stephanie was dus zo slim geweest om niet te zeggen dat ze haar laptop meehad. Dusja.. het melden van vloeistoffen daar was geen problemen mee.. tot dat mijn bakje en mn trolley van mn handbagage aan het andere eind uitkwamen van de scanner. Daar stond een meneer mij al op te wachten met mn trolley, hij vroeg vriendelijk of hij mn bagage mocht doorzoeken. Hij haalde er mn grimme setje uit, en toen vermelde Stephanie doodleuk nog dat ze haar laptop meehad. Dat was dus het probleem, ik stond daar dus al met een bang hartje, en vol zenuwen dat ik dat zou moeten achterlaten. Gelukkig kon die meneer toch een mondje Nederlands en vertelde mij dat ik dat altijd moest melden als ik een laptop bij had en dat ik hem niet kwijt zou zijn. Opgelucht maar toch nog met de beef in mijn lijf (om het zo te zeggen) mocht ik alles weer in mn trolley steken. Mijn vriendin Sophie die voor mij door de scanner moest, had ook al problemen. Het probleem zat hem in haar hakken. Toen moest ze op zo'n speciale weegschaal gelijk gaan staan die dan aangaf dat haar hakken OK waren.

Nu alles goed en wel, mochten we verder naar de taxfree zone. Daar werd ik gebombardeerd tot handbagagebewaakster van iedereen die zn trolley daar kwam droppen. Even later mochten we allemaal gaan inschepen. Het echte avontuur kon bijna van start gaan! Maar als je alles al even bekijkt, wat de voorgeschiedenis al een avontuur op zn eigen.. Na het afgeven van onze boardingpass, mochten we via een trap zo naar beneden en dan buiten. Daarbij verlieten wij dus het gebouw. Vervolgens was het de bedoeling dat we te voet naar ons vliegtuig stapten met onze trolley. Bij Ryanair is het de gewoonte dat men zelf kan gaan kiezen waar men zit. Aangezien wij als 1 van de laatste toekwamen, zaten we op de minder goede plaatsen. In het vliegtuig zelf was het niet warm en de plaats voor de handbagagetrolley's boven onze hoofden was ook eerder beperkt. Sophie en ik hadden dan nog het ongeluk (om het zo te zeggen) om op 1 van de minder goede plaatsen te zitten. We zaten niet aan het raam en hadden ook geen plaats meer voor onze trolley's te plaatsen. Het was een redelijke turbulente vlucht, slapen ging dus maar half. Maar voor de rest was het redelijk goed.

De landing was iets onzacht, maar het vliegtuig was wss zodanig blij omdat het de Spaanse bodem zag, dat het met een bonk is neergekomen op landingsbaan. Voor de rest alles redelijk OK.. Aangekomen op de luchthaven van Palma, besloten we even halt te houden en tijdens het wachten op onze bagage, een groepsfoto te nemen van de gehele groep.

Nadat iedereen zijn bagage had ontvangen en gevonden, was ik de uitverkorene die in haar beste Spaans mocht gaan uitleggen aan de mevrouw aan de balie van Resorthoppa dat wij waren aangekomen. Alles gezegd en gedaan en toen was het eindelijk tijd om alles in de bus te laden en aan te zetten naar onze thuisbasis voor de komende 3 weken. De transfer naar ons hotel was eerder een zoektocht naar ons hotel geworden.

De buschauffeur was er namelijk van overtuigd dat we aan het juiste hotel zaten toen we aankwamen aan het hotel Sol Antillas. Terwijl het eigenlijk Sol Magalluf Park moest zijn. Het grappige eigenlijk aan heel de situatie was, dat iedereen echt overtuigd was dat het dit hotel niet was, maar toch alles al had uitgeladen uit de bus. Meneer de Pourcq had zich al gaan aanmelden, toen het idd bleek dat dit niet het juiste was. Na de terugkomst van meneer, was onze transfer bijna weg toen hij had uitgelegd aan de chauffeur dat we in het foutieve hotel zaten. Uiteindelijk zijn we toch in het juiste hotel beland en kon ons avontuur van start gaan! Normaal gezien bij aankomst na de verdeling van de kamers, gingen we kennisgemaakt hebben met ons team, maar door omstandigheden hadden we deze juist gemist.

Dus de eerste kennismaking gebeurt pas morgen.. We zijn natuurlijk met zn allen benieuwd! Toen heeft Meneer de Pourcq besloten om nog even kort enkele aandachtspunten te herhalen en het reglement. Na deze korte infospeech was het bijna tijd om eindelijk onze knorrende maagjes te vullen. Want zeg nu zelf als je al van deze ochtend niets meer gegeten of gedronken hebt, zou je om den duur toch ook honger beginnen krijgen.

Het is hier in Spanje de gewoonte om redelijk laat te gaan eten, dus om 13u30. Voor ons Belgen is dit toch een hele aanpassing. Moe maar toch tevreden na een stevige maaltijd besloten we met zn allen om onze kamers te gaan opzoeken. Ondertussen hadden we al met een paar van onze klas de afspraak gemaakt om 18u00 aan de receptie om Magalluf te gaan verkennen. Dit was dan ook de ideale gelegenheid om de mensen toch allemaal nog iets beter te leren kennen. Na deze afspraak gemaakt te hebben, waren de meeste toe aan welverdiende rust.

Tegen 17u50 zijn we naar beneden gegaan naar de receptie. Geloof het of niet, maar bijna iedereen stond er! Met zijn allen zijn we toen Magalluf onveilig gaan maken. Op onze verkenningstocht hebben we een toffe bar ontdekt, waar alles nog goed meeviel qua prijs. Na een tijdje gezellig in deze bar gezeten te hebben en gedronken, vertrokken de meeste terug richting hotel om zich een beetje te gaan opfrissen voor het avondeten. Na het avondeten, hebben we allemaal nog even gezellig nagebabbeld op ons terrasje. Tegen 10u30 besloot iedereen om naar zijn kamer te gaan en te gaan genieten van een deugddoende nachtrust.

Morgen is het de grote dag! Dus moeten we er allemaal fit uitzien.
Voila, dit was zo'n beetje in het kort het dagverloop van dag 1 in Magalluf!
We hopen jullie snel meer nieuwtjes te kunnen vertellen!